40 dagentijd 2009

 

We gingen op weg naar Pasen en volgden Jezus op de voet. We volgden zijn weg door lijden en dood, maar ook een weg die tenslotte uitkwam bij het Licht van Pasen.

 

In deze Veertigdagentijd luisterden we naar de verhalen, naar wat Jezus ziet, hoort en doet. Wie in de spiegel van de verhalen en daden van Jezus kijkt, ziet Gods werk weerspiegeld. Deze verhalen en daden van Jezus vragen erom om niet alleen gezien te worden, maar ook om gedaan te worden door de ogen, de oren, de mond  en de handen en voeten van ons mensen die nu leven.

 

De daden van Jezus vragen om navolging. Centraal in alle schikkingen staat dan ook een spiegel en voor de spiegel ontstaat elke week een andere weerspiegeling passend bij het Bijbelverhaal. 

 


 

Uitleg 1e zondag in de Veertigdagentijd – zondag 1 maart

 

 

Omdat de Veertigdagentijd ook een tijd van soberheid is en van bezinning en inkeer, zijn de bloemstukken heel eenvoudig.

 

Zo ziet u vandaag op deze eerste zondag op de juten lap slechts een schaal met zand en daarin een amaryllisbol nog helemaal zonder groeipunt.

Zo is Jezus bezig met zijn opdracht, ingekeerd in zichzelf en biddend tot God, terug getrokken in de woestijn.

 

De spiegel laat dat zien: het geheim van het leven, nog verscholen in het duister van de bol, maar toch vol groeikracht en levens-kracht. Later komt het leven in zicht.

 

 


 

Uitleg voor de 2e zondag in de Veertigdagentijd – zondag 8 maart.

 

 

Voordat Jezus concreet aan zijn opdracht begint wordt op de berg allereerst de verbinding gelegd met het licht van de Eeuwige. De boodschap is duidelijk: Dit licht is de bron van waaruit Jezus zijn werk zal doen. In dit licht verandert zijn gedaante en glanzen zijn kleren helder wit. Zo bijzonder is dit gebeuren, dat hierbij een groot zwijgen past.

 

U ziet de berg opgesteld voor de spiegel met daarbij de amaryllisbol met duidelijke groene punt. Het eerste stukje openbaring. De witte stenen zijn een verwijzing naar het heldere witte kleed van Jezus en natuurlijk is daar de gouden voile als kleur van het goddelijke. Het goddelijke, dat we soms even mogen ervaren. Glanzend licht van God, dat je uit het duister kan trekken, dat sprakeloos kan maken en dat vervolgens ook aanzet om dit licht door te geven in daden.

 

 


 

Uitleg 3e zondag in de Veertigdagentijd – zondag 15 maart

 

   

 

Het eerste optreden van Jezus begint met een grote schoonmaak in het huis van zijn vader. Alles wat de bron vervuilt, wordt van tafel geveegd om ruimte te scheppen voor waar het echt om gaat : aandacht voor de Eeuwige en niet voor handelswaar en geld.

 

De spiegel vertelt, dat ook wij dat moeten doen, ruimte maken voor de bron van ons leven. We worden uitgenodigd om met andere ogen te kijken naar deze wereld, waar het blijkbaar om geld en macht gaat.

 

We mogen hopen, dat deze wereld eens omgekeerd zal worden en intussen mogen we daar al aan proberen te werken door ons geloof en ons kerk zijn.

 

U ziet daarom vandaag voor de spiegel een bezem en wat rommel om op te ruimen en judaspenning als symbool voor het geld. 

 

Maar u ziet ook opnieuw de amaryllisbol, die weer wat verder is gegroeid, want uit het duister zal het leven door gaan breken.

 

 


 

Uitleg 4e zondag in de Veertigdagentijd – zondag 22 maart

 

 

Op deze vierde zondag in de Veertigdagentijd is naast het paars de kleur roze duidelijk aanwezig.

Want nog sterker dan op de andere zondagen gloort het licht van Pasen al aan het einde van de weg door deze tijd. Op deze zondag ziet u aan de amaryllis een duidelijke knop, teken van nieuw leven.

Ook de tere roze bloesem spreekt van een nieuw begin en dat mogen wij vandaag ook vieren bij de bediening van de doop. Bij deze schikking ziet u dan ook nog een gebroken brood, verwijzend naar het verhaal over Jezus voor deze zondag.

Onder Gods genade deelt Jezus het brood aan een massa mensen.

De spiegel houdt ons voor, dat ook wij leven om te  delen. Om te

breken en te delen al wat God ons geeft, heel concreet in de wereld om ons heen, zodat Zijn goedheid overal zichtbaar wordt.

 

 


 

Uitleg bloemstuk 5e zondag in de veertigdagentijd – 29 maart 2009

 

 

 

Het verhaal dat Jezus vertelt over de graankorrel is een verhaal van belofte, want wie kiest voor de weg van het Licht zal honderdvoudig vrucht dragen. Maar dat gaat niet vanzelf. Het is een weg van geduld en van loslaten van dingen die je belemmeren om vrucht te dragen. Want de kiem kan pas gaan groeien vanuit de donkere diepte, de zwarte aarde, gevoed door water en gewekt door zonlicht. Dan kan de kiem een halm worden met veel graankorrels en zo zorgen voor meel, voor brood. Straks komt de Goede week, waar Jezus zijn leven verloren heeft om het voor ons te winnen met alle pijn en nood die daar bij was.

De pijn ziet u verbeeld in de ruwe stukken hout rond de korenaren en rond de amaryllisbol. De korenaren zelf zijn natuurlijk het symbool van het vrucht dragen en de amaryllis een teken van levenskracht. Beide schikkingen komen op uit de aarde en geven zo uitdrukking aan dit verhaal.  Zo worden wij in deze Veertigdagentijd opgeroepen vruchtbaar te leven als volgelingen van onze Heer. 

 

 


 

Uitleg bloemstuk 6e zondag in de veertigdagentijd – 5 april 2009

 

 

Het laatste verhaal over Jezus op weg naar Goede Vrijdag en Pasen, de weg die we 6 weken lang volgden bij de schikkingen is het verhaal van de intocht in Jeruzalem. 

 

Door het rijden op een ezel wordt opnieuw de achtergrond van Jezus duidelijk: niet een echte vorst, maar een koning die weet heeft van eenvoud, van dienstbaarheid en zelfs van lijden en sterven.

Toch herkennen de mensen hem als koning en de palmtakken, waarmee zij hem toezwaaien, teken van de rechtvaardige, onderstrepen dat.

 

Deze kunnen dan ook niet ontbreken in de schikking van vandaag. De rode doeken wijzen op de klederen die als een rode loper voor de rijdende Heer worden uitgespreid. Maar het rood is hier ook de kleur van het hart, van de liefde, van waaruit God zijn Zoon gegeven heeft, en tevens de kleur van het bloed en van het lijden dat aanstaande is.

 

De schikking gaat zowel over Hosanna en als over Kruisig Hem, nu ook de amaryllisbol duidelijk de rode knoppen laat zien. De spiegel houdt ons voor deze Heer te prijzen, te gedenken en te danken, nu we staan op de drempel van de Goede week. 

 

 

 


 

Uitleg bloemstuk Goede Vrijdag – 10 april 2009

 

 

Eigenlijk spreekt deze schikking voor zich.

 

De spiegel is bedekt met een zwarte lap als teken van rouw.

 

Daarbij staat de rode amaryllis en ligt het houten kruis.

 

Deze beiden wijzen met hun rode kleur zowel op het lijden van Christus als op de liefde van God die overwinnen zal.

 
 

 

Uitleg bloemstuk Pasen – 12 april 2009

 

 

Vrijdag nog  was de spiegel afgedekt met de zwarte doek van de rouw.

 

Maar nu is het Paasmorgen en ziet u de glanzende witte doeken van het leven. Het leven naar Gods bedoeling, zoals Jezus het volkomen heeft geleefd. Dit leven naar Gods bedoeling heeft geleid naar Zijn opstanding.

 

Via de spiegel hebben wij de verhalen mee beleefd deze Veertigdagentijd en zijn we opgeroepen navolgers te worden van Christus. Hij heeft de dood zelf en alles wat dood maakt overwonnen en nu mogen we geloven, dat Hij leeft en wij met Hem!

 

Het bloemstuk symboliseert de tuin van de Paasmorgen, waarin de steen is afgewenteld en waarin vele, verschillende witte bollen gaan bloeien tussen het groene mos.


Vanuit de diepte, stil en zwart, als de aarde,

verborgen in de kiem van een bol, wordt leven zichtbaar.

 

De tuin wordt groen, het licht straalt in witte bloemen alom, groot en klein.

 

Het geheim van Gods liefde wordt zichtbaar in de tuin,

spreekt woorden van leven en bloeit.