Bandeau 
KLOOSTERWEEKEND 2018

Dit jaar wordt het weekend gehouden van (eind) vrijdagmiddag 13 april tot (begin) zondagmiddag 15 april. Dit jaar mogen wij te gast zijn in de abdij van de Norbertijnen in Postel, niet ver over de grens in België. Het is een mooie plek met veel voorzieningen.

Je wandelt langs de brede barokke voorgevel en de plantsoenen met klimop naar de Romaanse abdijkerk.
We verblijven in het Contactcentrum voor de gasten met 30 kamers, goede ruimtes voor bezinning en een gezellige ontmoetingsplek waar Postels abdijbier geschonken wordt.
Maar nog belangrijker dan de voorzieningen zijn de mensen. Er zijn twee gastenpaters die ons graag ontvangen en er is een gemeenschap van zo’n 17 broeders die deze oude beproefde leefwijze van gebed en dienstbaarheid in stand houdt. Het was ook steeds weer de ervaring op elk kloosterweekend dat het heel ontspannen is om op zo’n manier bij elkaar te zijn. Het doet je goed om zo tijd te hebben voor anderen, voor God en ook voor jezelf.

Dus: heb je zin om deze keer weer of voor het eerst mee te gaan, meld je dan vanaf nu aan bij Jacko van Dongen (06-50520462) of bij Charlotte en Harm-Jan Inkelaar (0165-312453; Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.).

Bij deze mensen kun je ook meer informatie krijgen. De kosten zijn 85 euro p.p., maar als dat een bezwaar is, kun je het ons laten weten.
Er komt nog meer informatie over het precieze programma, wat je kunt meenemen etc.

De aanmelding is definitief wanneer het geld overgemaakt is op rekening nummer NL81 INGB 0688037992 t.n.v. J. Van Dongen, Pagnevaartweg 103, Oudenbosch.
Meld je aan voor 15 maart 2018! Maar hoe eerder hoe beter! We hopen weer veel nieuwe en oude kloostergangers te verwelkomen!

 





Terugblik op het kloosterweekend van 26 februari 2016, gehouden in Oosterhout.

 
In de Paulusabdij in Oosterhout bij de R.K. gemeenschap Chemin Neuf, een rooms-katholieke orde met een oecumenische roeping.

Vrijdagmiddag 26 februari werden we verwacht tussen 15.30 en 16.30 uur en verwelkomd door Charlotte, Harm-Jan, Jacko en Arja en zuster Ruth, z
uster Stephanie en pater Emmanuel. Ook kregen we onze kamer toegewezen.
Mij wachtte een rustige kamer met een mooi uitzicht op de tuin, een rustige blik op de begraafplaats van de Benedictijnen, die vroeger de abdij bewoonden.
Wat werden ze oud ! (Het lijkt een plus om een geordend leven te leiden).
 
We kregen een rondleiding door de abdij om niet te verdwalen. Wat een gangen, wat een deuren. Tot op het laatst moest ik opletten op vaste punten: een 
beeld, een kaars, een vaasje met bloemetjes uit de tuin (sneeuwklokjes en kleine narcisjes!!!) om toch niet verkeerd te lopen.
 
Het werd een weekend met inhoud. Moeilijk soms, niets hoefde, maar ik ging bewust mee naar de Kapittelzaal (kapel) 50 minuten stil zijn in jezelf.
Hoe moeilijk. Ik bad, dacht na, maar na een half uur werd ik onrustig in mijn hoofd. Dit moet je leren. Je kon weggaan.
 
Mijn hoogtepunten waren zaterdags om 12.00 uur een Avondmaalsviering geleid door Ds. Charlotte.
Naast onze groep van ca. 25 personen waren er ook geestelijken uit de abdij en belangstellenden. En dan met allen brood en wijn delen.
Maar ook zondag om 11.00 uur de Eucharistieviering in de kerk van de abdij.
 
Niet de hostie en de wijn voor de protestanten, maar met gekruiste armen een zegen te ontvangen, die ik mijn verdere leven niet zal vergeten. Niets van een teleurstelling voelen vanwege de hostie, maar intens blij met de zegen.

Wat moet ik verder nog zeggen. We maakten twee bezinningen mee.
Eén onder leiding van Zuster Ruth. “Hoe kan ik Gods stem verstaan?” n.a.v. Lucas 19 vers 1 – 9. Zacheüs werd geroepen door Jezus.
We kregen de opdracht hierover goed te denken.
En één onder leiding van Charlotte rond het schilderij van Rembrandt “De verloren zoon” over de vaderfiguur.
Een afdruk hing in de kapittelzaal. Het geheel naar aanleiding van een boek van Henri Nouwen;
Indrukwekkend.

We hebben veel gezongen, heel gezellige maaltijden gebruikt, spellen gedaan, gewandeld, veel gelachen, naar elkaar geluisterd in persoonlijke gesprekken (hoe waardevol).
En dan ineens is het zondagmiddag, afscheid nemen, luisteren naar enkelen die nog een gedicht of iets dergelijks wilden voorlezen, een slotgebed, een warme handdruk of een kus en daar gingen we naar ons eigen huis. Heel wat indrukken rijker waar je lang op kunt teren.

Een lied dat blijft zingen in mijn hoofd:
Hoe wonderlijk mooi is uw eeuwige naam
Verborgen aanwezig deelt U mijn bestaan
Waar ik ben, bent U: wat een kostbaar geheim
Uw naam is: “Ik ben” en “Ik zal er zijn” Amen.
 
Dank alle lieve tijdelijke kloosterlingen waarvan ik er ook één mocht zijn.
Cilia van den Berg

Roosendaal, 1 maart 2016.

 

Fenkelstraat 24, 4731 JB  Oudenbosch (google maps) --- Disclaimer